Twee vrienden
Boudewijn Hackfort wilde niet deugen
Hij liep weg van huis en werd muzikant
En kwam tot Parijs waar hij op een mooie dag
De blinde minstreel zag
Ze sloten een vriendschap en zwierven zo verder
De blinde minstreel had een prachtige stem
Het leven was goed maar dat kwam ten einde
Een oorlog scheidde hen
Boudewijn dacht dat zijn vriend was gestorven
Bedroefd ging hij daarom terug van waar hij ooit kwam
Daar werd hij met open armen ontvangen en hij werd edelman.
Het was jaren later een veldtocht in Brabant
Boudewijn ging heen als officier
En daar in het kamp hoorde hij iemand zingen
Een minstreel bracht vertier
Zo hebben de vrienden elkaar weer gevonden
Boudewijn gaf er de minstreel een huis
Een huis zonder ramen, maar wel vol met vriendschap,
De blinde man was thuis